| រូបមន្ត | គោលដៅ | កម្រិតថ្នាំ |
| អាបាមេកទីន០.៥% GR | ណេម៉ាតូដជាប់ឫស | ៤៥០០០-៦០០០០ក្រាម/ហិកតា |
| អាបាមេកទីន ១,៨% EC | ខែពេជ្រខ្នង | ៤២០-៤៩៥ មីលីលីត្រ/ហិកតា |
| អាបាមេកទីន ៥% EC | ខែពេជ្រខ្នង | ១៦២-២១៦ មីលីលីត្រ/ហិកតា |
| អាបាមេកទីន ២% CS | រមៀលស្លឹកស្រូវ | ៤៥០-៦០០ មីលីលីត្រ/ហិកតា |
| អាបាមេកទីន ៥% ME | ខែពេជ្រខ្នង | ១៨៧.៥-២២៥ មីលីលីត្រ/ហិកតា |
| អាបាមេកទីន ០.៥% + ហ្វ្លុយអូពីរ៉ាម ១% GR | ណេម៉ាតូដជាប់ឫស | ២២៥០០-៣០០០០ក្រាម/ហិកតា |
| អាបាមេកទីន ៧% + ហ្វ្លុយអូពីរ៉ាម ២១% អេសស៊ី | ណេម៉ាតូដជាប់ឫស | ១៦៥០-២២៥០ មីលីលីត្រ/ហិកតា |
| អាបាមេកទីន ៦% + ម៉ូណូស៊ុលតាប ៦៦% WDG | ថតស្លឹកស្រូវ | ៣៧៥-៤៩៥ក្រាម/ហិកតា |
| អាបាមេកទីន ០.២% + ម៉ូណូស៊ុលតាប ២៩.៨% ME | សត្វដង្កូវស៊ីស្រូវអាស៊ី | ១៥០០-២២៥០ក្រាម/ហិកតា |
| អាបាមេកទីន ០,៣% + ពីរីដាប៊ែន ១០,២% EC | សត្វកណ្ដៀរក្រហម | ពនលាយ ២០០០-៣០០០ ដង |
| អាបាមេកទីន ២% + ប៊ីហ្វេនទ្រីន ១០% EC | សត្វកណ្ដៀរក្រហម | ពនលាយ ៣០០០-៤០០០ ដង |
| អាបាមេកទីន ០.៥% + ក្លរភីរីហ្វូស ៤៩.៥% EC | ដង្កូវកប្បាស | ៩០០-១៣៥០ ក្រាម/ហិកតា |
| អាបាមេកទីន ៥% + ស្ពីរ៉ូឌីក្លូហ្វេន ៤០% SC | សត្វកណ្ដៀរក្រហម | ការពនលាយ ៨០០០-១០០០០ ដង |
| អាបាមេកទីន ០.៥% + ប៊ូប្រូហ្វេស៊ីន ១៤.៥% អេសស៊ី | សត្វរុយសផ្ទះកញ្ចក់ | ពនលាយ 1000-1500 ដង |
| អាបាមេកទីន ០.៥% + កាបូស៊ុលហ្វាន ២៤.៥% អ៊ីវ៉ាល់ | ណេម៉ាតូដជាប់ឫស | ពនលាយ 1000-2000 ដង |
| អាបាមេកទីន ៣% + ធីអាមេតូសាំ ២១% អេសស៊ី | ដង្កូវ | ២២៥-៣០០ មីលីលីត្រ/ហិកតា |
| Abamectin 2% + Chlorfenapyr 10% EW | ខែពេជ្រខ្នង | ៣៧៥-៥១០ មីលីលីត្រ/ហិកតា |
| Abamectin 1% + Chlorfenapyr 14% SC | ខែពេជ្រខ្នង | ៣៧៥-៤៥០ មីលីលីត្រ/ហិកតា |
| អាបាមេកទីន ១,៨% + អាសេតាមីព្រីដ ៣,២% EC | សត្វល្អិត | ២២៥-៣៧៥ មីលីលីត្រ/ហិកតា |
| អាបាម៉ិចទីន ១% + ឌីណូតេហ្វូរ៉ាន ៦% SC | ដង្កូវស្រូវ | ៩០០-១២០០ មីលីលីត្រ/ហិកតា |
| អាបាមេកទីន ២% + ប្រូហ្វេណូហ្វូស ៣៥% EC | ថតស្លឹកស្រូវ | ៧៥០-១១២៥ មីលីលីត្រ/ហិកតា |
| អាបាមេកទីន ០.៥% + ក្លូធីយ៉ានីឌីន ០.៥% GR | សត្វដង្កូវស៊ីអំពៅ | ៣០០-៤៥០ក្រាម/ហិកតា |
| អាបាមេកទីន ៤% + ឌីអាហ្វេនធីយូរ៉ុន ២០% អេសស៊ី | ផ្លែពែរ psyllid | ពនលាយ ៣០០០-៥០០០ ដង |
| អាបាមេកទីន ០.២% + ស៊ីពើមេទ្រីន ២.៨% EC | ដង្កូវស្ពៃក្តោប ខែពេជ្រ | ៤៥០-៩០០ មីលីលីត្រ/ហិកតា |
| អាបាមេកទីន ០,៨% + ពីរីដាបិន ១០% SC | សត្វកណ្ដៀរក្រហម | ពនលាយ ២០០០-២៥០០ ដង |
| អាបាម៉ិចទីន ០,២% + ឡាំដា-ស៊ីហាឡូទ្រីន ១,៨% EC | ខែពេជ្រខ្នង | ៧៥០-៩០០ មីលីលីត្រ/ហិកតា |
| អាបាមេកទីន ០,១៥% + អ៊ីមីដាក្លូព្រីដ ៣% EC | ផ្លែពែរ psyllid | ពនលាយ 1000-2000 ដង |
| អាបាមេកទីន ០.៥% + បេតា-ស៊ីហ្វ្លូទ្រីន ០.៥% GR | ណេម៉ាតូដដើម, ដង្កូវ | ៤៥០០០-៦០០០០ក្រាម/ហិកតា |
| អាបាមេកទីន ០,៣% + ហ្វូស៊ីម ៣៤,៧% EC | ខែពេជ្រខ្នង | ៦០០-៧៥០ មីលីលីត្រ/ហិកតា |
១.ស្ពៃក្តោប៖ បាញ់នៅពេលញាស់ពងរហូតដល់ដំណាក់កាលដង្កូវដំបូងរបស់ខែពេជ្រប៊ែក។ ចន្លោះពេលសុវត្ថិភាពគឺ ៧ ថ្ងៃ ហើយមិនលើសពី ១ ដងក្នុងមួយរដូវដាំដុះ។
២. ដើមក្រូចឆ្មារ៖ លាបនៅដំណាក់កាលដំបូងនៃការកើតឡើងនៃសត្វកណ្ដៀរក្រហម (២-៣ ក្បាលក្នុងមួយស្លឹក)។ ចន្លោះពេលសុវត្ថិភាពគឺ ១៤ ថ្ងៃ ហើយមិនលើសពី ២ ដងក្នុងមួយរដូវដាំដុះ។
៣.ដើមផ្លែពែរ៖ លាបនៅដំណាក់កាលដង្កូវដំបូងនៃដង្កូវស៊ីលលីដ (ដំណាក់កាលទី 1-2)។ ពនលាយ 2000-4000 ដង។ ចន្លោះពេលសុវត្ថិភាពគឺ 14 ថ្ងៃ ហើយមិនលើសពី 2 ដងក្នុងរដូវដាំដុះឡើយ។
៤. សំឡី៖ លាបនៅពេលពងដង្កូវពុះខ្លាំងបំផុត។ ពនលាយ ៧៥០-១៥០០ ដង។ ចន្លោះពេលសុវត្ថិភាពគឺ ១៤-២១ ថ្ងៃ ហើយមិនលើសពី ២-៣ ដងក្នុងមួយរដូវដាំដុះ។
៥. ត្រសក់៖ លាបនៅដំណាក់កាលដំបូងនៃសត្វល្អិតចង្រៃ ឬសត្វល្អិតពីងពាង។ ចន្លោះពេលសុវត្ថិភាពគឺ ៥-៧ ថ្ងៃ ហើយមិនលើសពី ៣ ដងក្នុងមួយរដូវដាំដុះ។
៦. ស្រូវ៖ លាបនៅពេលពងមាន់ញាស់ដល់ដំណាក់កាលដង្កូវដើមនៃស្លឹកស្រូវ។ ប្រើ ១៥-២០ មីលីលីត្រ/ម.ល.។ ចន្លោះពេលសុវត្ថិភាពគឺ ១៤ ថ្ងៃ ហើយមិនលើសពី ២ ដងក្នុងមួយរដូវដាំដុះ។
៧. ឫស្សីទឹក (ជាបៃ)៖ លាបនៅពេលញាស់ពងដល់ដំណាក់កាលដង្កូវដំបូងរបស់ដង្កូវស៊ីដើម។ ប្រើ ១៣-១៨ មីលីលីត្រ/ម.ល.។ ចន្លោះពេលសុវត្ថិភាពគឺ ១៤ ថ្ងៃ ហើយមិនលើសពី ២ ដងក្នុងមួយរដូវដាំដុះ។
៨. ស្ត្របឺរី៖ លាបនៅពេលពងញាស់ដល់ដំណាក់កាលដង្កូវដំបូងរបស់ដង្កូវនាងប៊ីត។ ប្រើ ១៨-២៣ មីលីលីត្រ/ម.ល. ចន្លោះពេលសុវត្ថិភាពគឺ ៧ ថ្ងៃ ហើយមិនលើសពី ១ ដងក្នុងមួយរដូវដាំដុះ។
ដំណាំនីមួយៗអាចប្រើបានរហូតដល់ 1-3 ដងក្នុងមួយរដូវដាំដុះ អាស្រ័យលើប្រភេទដំណាំ ដើម្បីជៀសវាងការវិវត្តនៃភាពធន់នឹងថ្នាំ។ ចន្លោះពេលសុវត្ថិភាពប្រែប្រួលទៅតាមដំណាំ៖ 5-7 ថ្ងៃសម្រាប់ត្រសក់ 7 ថ្ងៃសម្រាប់ស្ពៃក្តោប និងស្ត្របឺរី 14 ថ្ងៃសម្រាប់ក្រូចឆ្មារ ផ្លែពែរ អង្ករ និងឫស្សីទឹក និង 14-21 ថ្ងៃសម្រាប់កប្បាស។
ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតនេះមានជាតិពុលដល់ត្រី ឃ្មុំ និងដង្កូវនាង។ កុំប្រើក្នុងអំឡុងពេលចេញផ្កា ឬនៅជិតតំបន់ចិញ្ចឹមសត្វ។ ជៀសវាងការប្រើនៅជិតស្រះចិញ្ចឹមសត្វទឹក និងកុំសម្អាតឧបករណ៍ប្រើប្រាស់នៅក្នុងទន្លេ ឬស្រះ។
កុំលាយជាមួយថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតអាល់កាឡាំងដូចជាល្បាយស្ពាន់ធ័រកំបោរ ឬល្បាយប៊រដូ។ ប្តូរវេនជាមួយថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតដែលមានរបៀបសកម្មភាពខុសៗគ្នា ដើម្បីពន្យារការវិវត្តនៃភាពធន់នឹងថ្នាំ។
ប្រសិនបើលេបចូល ត្រូវបង្ខំឱ្យក្អួត ហើយស្វែងរកការព្យាបាលពីគ្រូពេទ្យជាបន្ទាន់។ ជៀសវាងការប្រើប្រាស់ថ្នាំដែលបង្កើនសកម្មភាព GABA (ឧទាហរណ៍ barbiturates, valproic acid) អំឡុងពេលព្យាបាល។